Elisablog
siv.ing vs fitnessdiva
2012..kva no..?
0Nytt år..blanke ark! Kanskje ikkje heilt, men det er jo alltid litt godt å få begynne på eit nytt år 
Når eg ser tilbake på 2011, så har det vore eit ok år. Veldig mykje bra, men også ein del dårlege erfaringar. Men slik er vel livet, er det ikkje?
Året som var:
- Jan-Mai: Var eg fortsatt i USA og stressa med Masteroppgåva mi
- Mars: Eg fekk jobben i Marine Cybernetics!
- 1. Juni: Flytta tilbake i leiligheita vår i Trondheim
- 2. Juni: Fylte 25år, men sov heile dagen grunna yet-lag.
- 3.Juni: Første dagen i Marine Cybernetics – skummelt!
- Juni-Juli-August: Trist og våt trøndersommar
- September-Oktober: Enormt mykje jobbing
- 18. September: Eira (hesten min) kom til Trondheim
- 19. september: Bestemor begraves
- 21-24. Oktober: Jentetur til København
- 22.des-3.jan: Juleferie!
Som de ser har det vore ein god del jobbing og litt lite “spennande” saker. Ergo også dessverre tragisk lite blogging 
Likefullt, så har 2011 også vore eit opplæringsår i balanse. Både med jobb og kropp. Eg har måtte jobbe mykje med megsjølv både fordi eg ikkje ikkje har fått til å trene skikkeleg i år/haust og dermed ikkje har fått konkurrert (har konkurrert KVART EINASTE ÅR sidan 2007). Og då seier deg segsjølv at eg har det som vane å stå på scena minst ein gong i året.
Eg hadde sjølvsagt fått trene om eg hadde VILLA DET sterkt nok, men viljen var ikkje der lengre.
Eg har eigentleg følt at viljen ikkje heilt har vore der sidan hausten 2009, omlag oppbrukt (!!), men likevel har eg pressa fram to store konkurranser i 2010 og begynte konkurranse oppkøyring i 2011. Sjølvsagt kan ein ikkje stille når treningane uteblir og (i alle fall i mitt tilfelle) kardioen uteblir. Etter at eg bestemte meg for at “fitness og slikt” skulle få ein pause i hovudet mitt inntil vidare, har eg også hatt det litt betre med megsjølv. Eg føler ikkje lengre at eg “jukser” om eg ikkje trener 3 gongar i veka eller et meir som ein “vanleg” person enn som ein “fitness-diva”. Greitt nok, eg må også ta konsekvensane av å trene mindre og ete meir, men det er ikkje verdas undergang. Eg er ikkje “stor” på nokon som helst slags måte og eg veit korleis eg skal komme meg tilbake til “der eg var” i august. Eg må berre ha lyst…så det trur eg (håper eg) at 2012 vil bringe meg: Lysta til å leve i “fitness-verda” igjen
Inntil vidare så lever eg i “Heste-verda”… 
Eira
Treningsantrekket er bytta ut med Rideantrekk
I’ll be back! Kva gjer ein når “livet” kjem i vegen…
0Først så må eg berre seie: GOD JUL, ALLE LESARAR! 
No sit eg og et lunsj forran PC’en på jobb. Det er einaste gongen eg får tid til å surfe litt på nett o.l.
For her har det jammen meg vore travle tider! Mykje har skjedd sidan min fantastiske københavn-shoppe-tur med super-venninda Anne Grete. Eg har blant anna fått ridd inn hesten min. Ja, eg har faktisk hest her i Trondheim. Ei flott islandshoppe som heiter Eira. 
Eira er klar for tur
I bakgrunnen kan de skimte “Heste-Bente” frå jakten på kjærleiken. Det må eg seie var litt moro, å oppdage at ho skulle på tv. Eg prøvde så godt eg kunne å følge litt med på programmet for å sjå om Eira vart med, men eg trur det var veldig lite “heste-scener”
Nokre gonger tenkjer eg nok at eg har teke meg litt “vatn over hovudet” når eg prøver å balansere jobb m/overtid, riding, trening og kjærast. Førebels så ser det ut til å gå, sovidt..men bloggen blir lidande. For å seie det mildt! Beklager dette. Det er jo så kjekt å få tilbakemeldingar frå dykk og kunne skrive litt om kva som skjer. Om det ikkje har merka det, så likar eg godt å fortelle litt om livet mitt. Mykje fordi eg trivs så UTRULEG GODT! Eg vil så gjerne dele alt!
I mine auger har eg eit meir eller mindre perfekt liv, for MEG. For mange andre er det sjølvsagt andre ting som gjer at livet kjennes fullkomment, men for meg så er kjærast, hest, trening, kosepusane, utfordrande jobb, flott leiligheit, knall-bil og mange gode venner det som gjer livet mitt fullkomment (litt meir tid hadde vore kjekt..men ein får til det ein vil..så lenge ein vil det hardt nok!!) Dette gjelder også blogging! *Ta-seg-sjølv-i-nakken!*
Ellers så tek eg juleferie på torsdag. Det gleeeeeder eg meg til! Det er faktisk første gongen sidan eg begynte på skule at eg ikkje har eksamen, prøver og slikt mas no før jul! Det må eg berre seie har vore veldig uverkeleg. Ikkje noko slikt “lese-heile-natta” – Stress. Eksamensnerver og slike ekle greier. Berre jobb-kos
Men for første gongen sidan eg var 8år, har eg heller ikkje nokon hest som ventar på meg når eg kjem heim til jul (Eira er jo her i Trondheim). Det kjem til å bli veldig, veldig rart! Trist nesten
Det kjem også til å bli første jula utan bestemor…:heart: RIP
Bestemors bursdag
No må eg tilbake til lab’en!
Klem frå livsnytaren! Copenhagen, baby!
0Då tek eg ei etterlengta langhelg!
Allereide i morgon reiser eg sørover for å møte ei venninde i Oslo, derifrå tek vi danskebåten (hiv og hei) over til Danmark. No kan de jo lure på kvifor eg vel å ta båten i staden for å fly..som faktisk er billegare..men det har seg slik at venninda mi har flyskrekk. Noko so inni hampen også! Så derfor blir det båt, buss, bil eller tog 
Eigentleg har eg ikkje noko i mot båten, vi har allerede bestilt middag og boblebadet venter på to slitne arbeidsjenter 
Satser på det blir oppdatering med bileter, av ymse sprell vi måtte finne på, på tirsdag.
Til dess så er det berre for meg å ynskje alle bloggvenner ei retteleg flott helg!
Klem frå Elisabet I choose to be different!
2Heilt sidan eg var ei lita jente har eg merka at eg rett og slett er annleis enn dei fleste andre på min alder. På både godt og vondt.
Dette er sjølvsagt noko som prega min barndom, desverre i form av mykje mobbing, men også i form av gode ting.
Eg var unekteleg smart, kunstnerisk, talentfull innan friidrett og utruleg målbevist i veldig ung alder. Eg hugser at allereide i 5-6.klasse (dvs 11åring) på barneskulen viste eg at eg skulle bli sivil ingeniør – og eg skulle jobbe med roboter 
Dette trods i at ingen av foreldra mine har høgre utdanning, far min er bonde og mor mi jobber som sekritær. Søstra mi var den som tok det store steget og tok ein bachelorutdanning som elektroingeniør. Skilnaden var at når ho vaks opp så hadde ikkje far min teke over garden endå, dermed hadde ikkje ho den “tilknytninga” som eg fekk i og med at eg vaks opp medan far min dreiv med mjølkeproduksjon. Eg hadde ein sjeldan god kontakt med dyr, og det var omlag forventa (utsagn frå mange sambygdinger) at eg skulle ta over garden eller kanskje bli dyrlege. Heldigvis hadde eg foreldre som ikkje pressa meg mot noko spesielt yrkesval, dei har alltid latt meg gjort meir eller mindre som eg ville. Om eg skal vere heilt ærleg, så trur eg ikkje dei hadde mykje valg. Når eg hadde fått for meg noko, så var det ikkje noko nokon som helst kunne seie eller gjere for å få meg til å endre meining/kurs.
Fotograf: Morten Granhaug
Her sit eg i dag som 25åring, ferdig utdanna sivilingeniør – innan styringssystem (f.eks roboter), eg har eg krevjande jobb – som eg DIGGER! Eg eiger leiligheit saman sambuaren min. Eg eiger ein flott, ny bil (berre min-sin) og bur i byen som eg drøymde om å bu i mange år før eg flytta hit for å gå på skule.
Likefult så har eg dager der eg berre kjenner meg misslykka. Motivasjonen og livsgnisten er omlag ikkje-eksisterande. På slike dager greier eg ikkje å sette pris på noko av det eg har eller har oppnådd, eg nermast drukner i eit hav av burde-ha, skulle-ha..og ikkje bra nok..
Plutseleg er eigenskapen som skiljer meg ut frå mangfaldet min verste fiende.
I mange år, spesielt på barneskulen, drøymde eg berre om å forsvinne. Mitt største ønske var å berre bli “ei i mengda”..vere usynleg.
I ettertid, som vaksen, så ser eg jo at alle dei vonde opplevingane eg hadde som “unormal” har uten tvil gjort meg til den personen eg er i dag. Erfaringane er ein del av meg, og eg ville ikkje vore forutan…
Eg veit kva eg vil – og eg er ikkje redd for å “gå” dit.
Arnold Classic champion 2010
Embraise your differences! Årets store “Give-away”
14I dag fekk eg ein litt morosam mail frå min kjære sponsor Norwegian Fitness. Der introduserte dei rett og slett ein konkurranse blandt dei flotte utøverane i Norwegian Fitness teamet. Konkurransen går ut på å skaffe flest mulig “liker” på Facebook sida til Norwegian Fitness no i løpet av oktober! Og no er vi jammen meg nesten komt halvvegs!
Vidare lyder “reglane” som så:
Den Ambassadøren (f.eks meg) som greier å skaffe flest “liker” på facebooksida får to av dei sprett nye plagga frå BetterBodies!
Tingen no er at eg faktisk allerede har desse to, og tenkjer dermed å gi desse to plagga vekk til to heldige blogglesere her på bloggen min, dersom eg vinner.
Dette er utruleg gode kleder, som også ser kanontøffe ut! Betre blir det vel ikkje?
For at eg skal vite kven som har vore inne på facebooksida og trykt “liker”, så må de poste ei lita helsing her etter at de har gjort dette. Dermed har eg også muligheit til å trekke dei to heldige vinnarane.
klem frå BetterBodies girl Liten bilde-update
0Då eg omsider vakna i dag, var eg heilt gåen etter ei helg med “stein-klatring” og lite søvn. Jobben vart derfor utsett til kl.9, som eg no må “betale” for. Klokka nermar seg nemleg 17, og eg har haugevis med arbeid igjen før eg kan seie at det er nok for ikveld
Ettersom det var mange som tok bileter under helgas mange akriviteter så tenkte eg å låne litt snapshots frå “her og der”. Eg har berre så vidt kikka litt på bilete og til no er det desse som eg synes var fine.
På veg opp...
Ynskjer alle saman ei retteleg god, ny veke! 
.JPG)
